Het verhaal van Saw Lok Dok (Birma / Myanmar)
Saw Lok Dok is één van de 140.000 Birmese vluchtelingen die in Thaise kampen opgevangen zijn. Het valt Saw Lok Dok moeilijk om vluchteling te zijn. Als ingenieur wil hij graag werken, maar het kampleven is daarin een grote remmende factor. Immers, de Birmezen mogen niet buiten de kampen komen. Gelukkig heeft Dok via ZOA een baan: hoofd van het technisch onderwijs dat in het kamp is opgezet.
Zonder uitzicht
,,Ik doe dit werk nu vier jaar en het is heerlijk. Ik ben blij dat ZOA mij heeft gevraagd dit te doen. Studenten kunnen nu leren voor automonteur, wiskunde studeren, technische tekeningen ontwerpen, etc. Ik wil mijn kennis graag overdragen aan een jongere generatie. We leven in een wereld die snel verandert, ook qua techniek. Dan is het belangrijk om hierin mee te kunnen gaan. Zeker voor mijn volk de Karen. We zijn verjaagd uit Birma en leven nu in kampen zonder uitzicht op een oplossing. Karen waren in Birma traditioneel gezien altijd boeren. Maar om een toekomst met een inkomen te hebben, moeten we onszelf nu in deze kampen ontwikkelen op allerlei beroepsfronten. En dat lukt, mede dankzij het onderwijsprogramma van ZOA.”
Jongeren opleiden
Saw Lok Dok gelooft dat de Karen weer terug zullen keren naar Birma. ,,We kunnen hier niet altijd blijven, anders sterven we van zinloosheid. En ja, ik denk dat er geweld gebruikt zal moeten worden om weer terug te keren. Daar ben ik niet blij mee, maar de geschiedenis laat dat zien. We moeten onze eigen toekomst maken en onderwijs in deze kampen is een essentiële stap in die richting. Misschien sterf ik voordat we een eigen zelfstandige staat hebben, maar mijn kennis heb ik dan in ieder geval doorgegeven. Daarom geef ik ook nog les aan studenten die de opleiding Management en Leiderschap volgen. Onze oude leiders moeten opgevolgd worden door jongere die goed zijn opgeleid en weten wat er speelt in de wereld. Want als we ons niet voorbereiden op een eigen staat, zullen we het niet overleven. Onderwijs is het sleutelwoord voor ons volk. Ik heb teveel geweld om mij heen gezien en zelf meegemaakt. Daarmee raken we alleen maar verder van huis. Maar kennis, kennis is alles.”
Terug naar het overzicht
