Goed nieuws uit Uruzgan
De naam van deze provincie in Afghanistan klinkt ons tegenwoordig net zo bekend in de oren als Zeeland of Groningen. Dat komt doordat de Nederlandse militaire troepen al drie jaar in Uruzgan zijn gelegerd en deze missie vrijwel dagelijks in de media wordt besproken. Die berichten zijn vaak negatief. Na drie jaar zou er van de opbouw van Afghanistan nog maar weinig terecht zijn gekomen. Hierdoor is bij het Nederlandse publiek het beeld ontstaan dat je uit Uruzgan maar beter weg kunt blijven. Nu zal er ook best veel mis gaan in Uruzgan. Laten we eerlijk zijn, werken in Afghanistan is op zijn zachtst gezegd geen eenvoudige klus. Maar er gaan ook heel veel dingen goed. Zo werkt het Dutch Consortium Uruzgan (DCU), een samenwerkingsverband van Nederlandse hulporganisaties, sinds 2006 met succes aan allerlei projecten in deze streek.
Wij vertellen u daarom graag wat meer over dat andere Uruzgan. Het Uruzgan van Samiullah, Jamila, Fatima, Zaharjan en Rahmat. Zij gaan naar school, leren een beroep, overwinnen hun depressies of kicken af in een drugskliniek. Het zijn wellicht geen prestaties die de kranten of het journaal zullen halen.In een land waar naar school gaan of een beroep leren niet vanzelfsprekend is, zijn dit topprestaties. Dat hebben deze Afghanen op de eerste plaats aan zichzelf te danken. Dankzij hun eigen inzet, en met wat hulp van het Dutch Consortium Uruzgan, ziet hun leven er nu weer een stuk zonniger uit. Lees hier goed nieuws uit Uruzgan
Terug naar het overzicht
