Bezoek vluchtelingenkampen Ethiopië
ZOA-Medewerker Harry Verwaaijen bezocht de vluchtelingenkampen rond Dolo Ado in het zuiden van Ethiopië.
Heenreis
Op 15 juli zijn we vanuit Awassa vertrokken. De volgende dag reisden we door vanuit Negele. Onderweg van Negele naar Dolo Ado kwamen we verschillende trucks met voedsel tegen. Daarbuiten hebben we nauwelijks verkeer gezien in dit dunbevolkte gebied.
Vluchtelingenkamp Kobe
Op 16 juli bereikten wij rond 13.30 het eerste kamp (Bokolmayo), waar we toestemming kregen om het derde kamp (Kobe) te bezoeken. Dit kamp is pas drie weken geleden opgezet, nadat de eerste twee kampen allebei de maximale capaciteit van 40.000 mensen bereikt hadden. In het kamp Kobe kunnen 20.000 mensen opgevangen worden, net als in het vierde en vijfde kamp, die gepland staan. Tijdens ons bezoek was het kamp Kobe met 19.000 mensen ook al bijna vol. Vier keer per week komen er rond de 1.000 Somalische vluchtelingen bij.
Samen met een lokale collega heb ik mensen van overheidsinstanties en hulporganisaties gesproken om te onderzoeken wat ZOA kan betekenen. Daarnaast hebben we verschillende vluchtelingengezinnen gesproken. Zij waren twee dagen daarvoor aangekomen en woonden nu in een tijdelijk onderkomen, in afwachting van de metalen constructie en plastic zeilen die door de UNHCR beschikbaar worden gesteld. Uit hun verhalen komen de volgende beelden naar voren.
Droogte en conflict
Hoewel grote delen van Oost-Afrika getroffen zijn door droogte, is de situatie in Somalië extra zwaar, omdat daar geen overheid is die handelend optreedt om slachtoffers van droogte te helpen. Eerder het tegenovergestelde: Al Shabab groepen proberen vluchtelingen te verhinderen het land te verlaten. Deze Somalische vluchtelingen verlaten hun land deels vanwege de droogte, waardoor hun vee sterft, maar zeker ook vanwege het oorlogsgeweld in hun land. Sommigen lopen naar de grens. Anderen verkopen hun laatste bezittingen om vervoer te kunnen betalen. Sommigen, vooral kinderen, sterven onderweg of vlak na aankomst in Ethiopië.
Screening
Bij aankomst in Ethiopië worden de vluchtelingen eerst gescreend, voordat zij het land in mogen. Zij worden ondergebracht in tijdelijke kampen, totdat zij naar de ‘echte’ kampen worden overgebracht. Volgens de verhalen zijn ongeveer 12.000 mensen hierdoor volledig afhankelijk van hulp uit het dorp Dolo Ado, omdat niemand formeel verantwoordelijk voor hen is, zolang ze niet gescreend zijn. Geen eten, geen water, geen medische zorg, geen toiletten, geen onderdak. Een hopeloze situatie, zo vertellen de mensen die dit hebben moeten ondergaan na een lang en bar eind lopen uit een land dat geteisterd wordt door oorlog en droogte.
Elke dag komen er weer nieuwe mensen aan en het einde is nog niet in zicht.
Broodnodig
In de twee eerste kampen (Bokolmayo en Malkadida) is 32% van de vluchtelingen ondervoed. In het derde kamp (Kobe) is het nog erger. Verschillende hulporganisaties geven aan dat zij de toestroom van vluchtelingen niet aankunnen. Naast voedsel en water zijn er dringend huishoudelijke artikelen, muskietennetten, onderdak, latrines en andere hulpgoederen nodig. Maar ook is er dringend aandacht nodig voor de positie van vrouwen, kinderrechten, inkomen, etc..
Het verhaal van Fatima Mohammed
Fatima verliet haar woonplaats Luk ongeveer twee weken geleden. Afgelopen vrijdag kwam zij in Kobe aan met haar 7 kinderen. Sommige van haar kinderen zijn duidelijk ondervoed. Op dit moment ontvangt ze alleen rijst en woont ze in een geïmproviseerd onderkomen. Fatima vertelt: “Ik wil nooit meer terug naar Somalië. Het is daar veel te droog en ik ben er opgegroeid temidden van geweld. Ik wil niet meer zien hoe mensen worden afgeslacht. Mijn man is nog in Luk. Hij probeert onze laatste koe en vijf geiten te verkopen en komt dan ook naar Ethiopië. Dat heeft hij beloofd.”
Fatima reisde met ongeveer 100 buren van Somalië naar Ethiopië. Ze reisde per auto. Dat kostte haar 4 geiten. Onderweg heeft ze mensen zien sterven langs de weg. Zelf is ze eerst nog tegengehouden door Al Shabab strijders, maar met hulp van een rechter is het haar gelukt weg te vluchten uit het land waar ze eerst van hield, maar dat ze nu alleen nog maar achter zich wil laten.
Terug naar het overzicht
