Het verhaal van Nadia

29 juni 2012

Nadia vluchtte vier weken geleden van Noord- naar Zuid-Sudan. Haar nieuwe’’ thuis’’ is een vluchtelingenkamp: een aaneenschakeling van duizenden tenten, met nette paden en ongeveer een meter ruimte tussen elke tent. Het terrein is stoffig en er is nauwelijks schaduw. Kinderen spelen voor de tenten met wat ze van de grond hebben opgeraapt; plastic flessen, doppen en stokken. In de tent van Nadia is het warm en vliegen zwermen over het eten dat ze zojuist bij de voedseltent heeft opgehaald. Ze deelt haar rijst met linzen met haar vriendin en haar kinderen, er is niet veel afwisseling, bijna elke maaltijd is hetzelfde.

Krap een jaar na de onafhankelijkheid van Zuid-Sudan, zet  de regering in Sudan op grote schaal etnische Zuid-Sudanezen uit naar hun geboortegrond. Aan het feit dat Nadia al meer dan de helft van haar leven in Khartoum (Sudan) woont heeft de regering  geen boodschap.  Nadia (32) vluchtte eerst met haar vijf kinderen over land en haalde het tot Kosti, vandaar kon ze niet verder, totdat ze een maand geleden met het vliegtuig naar Juba in Zuid-Sudan kon komen. “Dit is mijn geboortestreek, mijn thuis, hoewel ik me nauwelijks meer kan herinneren hoe het was om in Juba te leven. Ik heb geen idee hoe ik in contact kom met mijn familieleden hier. Ik hoop dat ik snel uit dit kamp kan vertrekken en land krijg toegewezen.”

“Mijn leven in Khartoum was goed, ik had een klein kraampje met lucifers, waspoeder en andere huishoudelijke artikelen. We hadden voldoende te eten, mijn kinderen gingen naar school, we hadden een klein huis voor onszelf.”

Nadia denkt terug aan hoe het was in het Noorden, waar ze vanaf haar 14^e woonde toen ze met haar oom vertrok naar Khartoum. Ze ontmoette haar man en kreeg vijf kinderen, haar man overleed toen haar jongste zoon zojuist was geboren, drie jaar geleden. Met haar kinderen woont ze nu al vier weken in de opvanglocatie bij Juba. Wachtend op antwoord van de lokale overheden zodat ze weet waar ze naartoe kan gaan. Het belangrijkste is dat haar kinderen weer snel naar school kunnen gaan en goed onderwijs krijgen. Ze wil een betere toekomst voor hen in haar nieuwe land dat nog wat onwennig aanvoelt.

Meer verhalen lezen van teruggekeerde vluchtelingen in Zuid-Sudan? Klik hier.