Durf jij nog binnen te slapen? #Lombok

Jilke blogt vanaf Lombok - 3

Als de nacht over Lombok valt, halen de bewoners van de west- en noordkust hun matrassen tevoorschijn en leggen ze zich op een open plek ergens op het gras of in het midden van het dorp. Op matjes, zeil of soms op de nog net op tijd geredde bedden.

Om te ervaren hoe het is om met z’n allen in de buitenlucht te overnachten, heb ik een lokale hulporganisatie gevraagd me mee te nemen naar een van de dorpen die getroffen is door de aardbevingen. En dus eten we vrijdagavond rijst op een traditionele houten verhoging en drinken we een lokaal drankje, zittend op het bed van de familie van Gina (16). Gina vertelt met dat ze nu sinds 2 weken met zo’n 20 familieleden onder een zeiltje slaapt. De bedden van haar en haar familieleden zijn gebroederlijk naast elkaar gezet. Zo rond een uur of tien zal de familie hier voor de zoveelste nacht slapen.

Tekst loopt door onder video

Video: buiten overnachten

Tijdens mijn nacht in Bajan Timur vraag ik me af hoe lang ik het vol zou houden om met mijn ooms, tantes, neven en nichten buiten onder de sterrenhemel te slapen. Eerlijk gezegd doe ik deze ene nacht al amper een oog dicht: de grond is hard als je op enkel een zeiltje ligt en langzaam trekt de kou van de nacht je botten in.

Als ik ‘s morgens een vers bereid bord nasi voorgeschoteld krijg en de bedrijvigheid van de Indonesiërs zie, kan ik dan ook alleen maar verwonderd zijn. Na een onrustige nacht elke morgen weer mijn matje oprollen, uren nasi koken voor mijn gasten en geen enkel woord klagen over het verlies van mijn huis: ik zou het never nooit kunnen.

Geef ook voor hulp aan de slachtoffers van de aardbevingen in Lombok

Doneer nu