“Hoe langzaam kan ik gaan?”

Column – Rhonda Eikelboom, hoofd afdeling programma’s bij ZOA

Onlangs had ik twee weken vrij en in die tijd fietste ik een rondje door Nederland. De meeste dagen fietste ik alleen, maar op sommige dagen gingen enkele vrienden mee.

Zo fietste mijn collega Henrieke Hommes mee van Apeldoorn naar Ommen. Een prachtige rit over de Hoge Veluwe, de Posbank, Holterberg en Lemeleberg. Voor Henrieke was het de eerste keer dat ze zo ver fietste. En dan ook nog eens twee dagen achter elkaar met veel heuvels! Ik weet het, de Nederlandse heuvels zijn niet zo heel hoog, maar toch…

206679884102246018738108411260352599320926027n

We hadden van tevoren afgesproken in welk tempo we zouden rijden zodat Henrieke het ook de hele dag kon volhouden Maar vanaf het begin begon ze harder te fietsen. Ik riep: ‘Rustig aan!’ Twee woorden die ik de hele dag zou moeten herhalen.

Toen kwam het eerste klimmetje. Henrieke begon te versnellen om zo snel mogelijk naar de top te gaan. Dit is een goede tactiek als je de Tour de France rijdt en de bolletjestrui wilt claimen. Maar als je voor het eerst een heuvel op rijdt, neem je de tijd om naar de top te gaan. En o ja, je schakelt naar een lagere versnelling! De vraag is dan: ‘Hoe langzaam kan ik gaan?’ Het gaat er niet om zo snel mogelijk op de plek van bestemming te komen. Het gaat om uithoudingsvermogen, het halen van de finish.

Eet iets, drink iets, rust wat uit en fiets die laatste kilometers"

Na een uur zei ik dat het tijd was voor een pauze. ‘Eet en drink een beetje!’ We vervolgden onze rit met een rustig tempo en regelmatige pauzes. Zelfs acht kilometer voor de finish namen we weer een pauze onder het motto: Eet iets, drink iets, rust wat uit en fiets die laatste kilometers. Toen we over uithoudingsvermogen spraken, werden we herinnerd aan Elia en de bramenstruik. Hij had net Gods kracht op de berg Karmel ervaren en dan lezen we in 1 Koningen 19:

5 Hij ging onder de struik liggen en viel in slaap. Maar een engel raakte hem aan en zei tegen hem: “Sta op en eet” 6 Toen hij rondkeek, zag hij bij zijn hoofd een versgebakken koek liggen en een kruik water staan. Hij at en dronk en ging weer liggen. 7 Maar de engel van de Heer raakte hem voor de tweede keer aan en zei: “Sta op en eet. Want anders zal de reis te ver voor je zijn.” 8 Hij stond op, at en dronk en liep door de kracht van dat voedsel 40 dagen en 40 nachten lang, tot hij bij Horeb kwam, de berg van God.

Wat me het meest opvalt zijn de praktische aspecten. Het gaat over eten, drinken en slapen. Elia is uitgeput en heeft er genoeg van. God gaat echter niet hem in discussie of hij wel ‘het recht’ heeft uitgeput te zijn, God beschuldigt hem er ook niet van dat hij opgeeft. Nee, God voorziet Elia van voedsel, water en een goede nachtrust.

stillrhonda

Een van de lessen die ik uit deze Bijbelverzen leer, is hoe belangrijk het is om voor je lichaam te zorgen. Het is iets waar we niet veel over praten in onze christelijke wereld, omdat het niet erg spiritueel aanvoelt. Maar als we God willen blijven dienen, moeten we goed voor ons lichaam zorgen. Net als bij deze fietstocht: genoeg eten en drinken, en een goede nachtrust.

Het andere dat me opviel in deze passage heeft te maken met vertragen: Elia moet rennen voor zijn leven en stort dan in. Daarna lukt het hem om veertig dagen te lopen. Er is een verschil tussen hardlopen en wandelen! In onze fietstocht gingen we opzettelijk langzaam. Uiteindelijk fietste ik in twee weken meer dan 1700 kilometer en als ik met snel fietsen was begonnen, had ik dat niet gehaald.

We laten ons niet meer vervelen – er is altijd afleiding”

We leven in een wereld waar alles snel en direct is. We werken in een zeer veeleisende omgeving, met een hoog tempo, strakke deadlines en dringende verzoeken. We worden gestoord door e-mails, WhatsApp, Teams en soms zelfs door ‘echte mensen’. Velen van ons hebben ook gezinnen om voor te zorgen, een rol in de kerk of andere sociale verplichtingen. We laten ons niet meer vervelen – er is altijd afleiding. Er is geen afwezigheid meer in ons leven.

Nu dit zomerseizoen begint, hoop ik dat je de tijd kunt nemen om het rustiger aan te doen en voor jezelf te zorgen. Sta jezelf toe om zo langzaam mogelijk te gaan, sta jezelf toe afwezig te zijn en geniet van lekker eten en een goede nachtrust!

Wil jij ook meedoen met Race for Refugees?