Hoera, een jongen: Gregoire uit Ethiopië

Met blijde verwondering ontving Flora drie maanden geleden een klein jongetje. Gregoire, Congolees vluchteling in Addis Abeba, de hoofdstad van Ethiopië.

Als Flora aan komt lopen, door de straten van Addis Abeba, zie je alleen als je goed kijkt een heel klein bundeltje op haar rug. Onder een deken en doeken, hangt een klein jongetje, Gregoire. Gregoire is drie maanden geleden geboren en is het zesde kind van Flora. Samen met zijn broer en zussen woont het jongetje in een klein appartement in Addis. Nu slaapt hij nog bij zijn vader en moeder op de kamer, maar als hij iets groter is, verhuist hij naar de kamer waar zijn broer en zussen slapen. Hij zal samen met hen in de kleine woonkamer spelen, of op straat voetballen met andere kinderen.

Voor de ouders van Gregoire is het leven niet simpel. Toen rebellen hun stad in Congo binnendrongen, besloot Gregoire’s vader naar Ethiopië te vluchten. Samen met zijn moeder kwamen ze in een kamp terecht. Daar hoefden ze gelukkig niet al te lang te blijven, Gregoire’s moeder was ziek en mocht daarom naar de grote stad.

Gregoire is geboren in een ziekenhuis in Addis, net als zijn zusje Grace. Voor zijn moeder was dat niet makkelijk. “Het is moeilijk om een baby te krijgen hier”, vertelt ze. “Al was het in het kamp nog moeilijker. Daar was je helemaal op jezelf aangewezen en hielp niemand je bij de bevalling. Ik kreeg mijn kinderen gelukkig op een natuurlijke manier en niet via een keizersnee, dat scheelt nog.”

"Als je in een vluchtelingenkamp moet bevallen, ben je op jezelf aangewezen. Niemand kan je helpen"

De ouders van Gregoire hebben als vluchtelingen in Addis een moeilijk leven. Mariah is ziek en de familie mag officieel niet werken, waardoor ze moeten zien te overleven van een klein beetje geld dat ze als vluchtelingen ontvangen. De  broer en zusjes van Gregoire worden op school gepest omdat ze een andere taal spreken en ander eten bij zich hebben. Moeder Flora vertelt dat de kinderen hun eten het liefst thuislaten, zodat ze niet uitgelachen worden. Ook is het leven in Addis erg duur. “Per kind krijgen we per maand tien euro, maar ons huis alleen al kost 3000 birr.” Nu de oudste zus van Gregoire al dertien jaar is, worden haar kleding en schoenen ook steeds duurder.

Hun situatie is niet makkelijk, maar toch dromen Flora en Pitchou van een goede toekomst voor Gregoire. Flora: “Ik bid dat God zijn leven beschermd en hem groot maakt. Dat hij uit Ethiopië weg kan en in een ander land een goed leven op kan bouwen. Ik hoop dat hij, als hij twintig is, een goede baan heeft, dat hij geschoold is en een open mind heeft. Ik zou het ook mooi vinden als hij een oog voor anderen heeft.”

babyfoto04229

Gregoire’s vader vult zijn vrouw aan: “Ik hoop dat hij zo wordt als ik en oog heeft voor mensen met een handicap. We willen de wereld veranderen en iets betekenen voor anderen. Ik hoop dat Gregoire als hij opgroeit in God gelooft en ik bid dat hij hoop zal hebben. Ik bid dat hij sterk is en dat hij de wereld ten goede zal veranderen. Als je het goede doet, zal de hand van God op je zijn. Als je God volgt, zal je weten welke wegen je moet nemen.”

Flora en Pitchou stellen hun hoop op God. “Het woord van God helpt ons. Soms is het leven moeilijk, vooral als we al onze kinderen zien. Alleen het woord van God helpt ons dan. Ik ben dankbaar dat Pitchou hier in Ethiopië leerde om van zijn kinderen te houden en met hen te spelen.” Pitchou: “Mijn eigen vader was een leeuw, daar rende je voor weg. Hier in Ethiopië houden de vaders van hun kinderen, dat vind ik mooi om te zien. Vroeger zag ik die liefde alleen in films, hier zie ik hem in het echt. Zo wil ik ook zijn voor mijn eigen kinderen!”

ZOA zet zich ook tijdens kerst in voor alle kleine en grotere vluchtelingen van de wereld. Help mee om onder andere genoeg voedsel, schoon drinkwater en hygiëne te zorgen op plekken waar de nood het hoogst is.

Ja, ik help mee