Als het nergens meer veilig is

Jilke blogt vanaf Lombok - 2

Bij aankomst op het vliegveld van Lombok, vraagt de douanier waar ik ga slapen. Ik antwoord hem dat dat in het noorden is, niet ver van badplaats Senggigi vandaan. De man kijkt me aan, hapert en beetje en vraagt dan: je weet toch dat daar aardbevingen zijn, hè?

Wie de hoofdstad van Lombok inrijdt en goed kijkt, ziet dat verschillende gebouwen afgezet zijn. Delen ervan zijn ingestort of staan op instorten. Voor een van de ziekenhuizen van de stad is een tentenkamp opgebouwd: tijdens een van de bevingen zakte een groot deel van het gebouw in elkaar. De schade valt mee en is niet te vergelijken met de ellende die het noorden van het eiland getroffen heeft.

Nadat drie grote aardbevingen het leven van honderdduizenden mensen op Lombok verwoestte, is het nu vooral de angst die op Lombok overheerst. Hoe pak je je leven weer op als alles zo weer kan gaan beven? En wat als de aarde vannacht weer begint te trillen? Aan die angst, aan de lege hotels in het hoogseizoen en aan de totale ontreddering na het verlies van huis en haard, merk je dat Lombok een schok kreeg die nog jaren lang zal doorwerken.

Hoewel Mataram zelf niet in het hefstigste gebied van de bevingen lag, merk je de angst overal. Winkels zijn gesloten en mensen zitten op kleedjes voor hun huis. Vannacht zullen nog vele mensen buiten slapen, uit angst voor nieuwe schokken. Vooral sinds het dak van een supermarkt zomaar naar beneden kwam, een aantal dagen na een van de bevingen, zit het besef er goed in dat niets meer echt veilig is. En dat alles zomaar opnieuw kan gebeuren. Vandaag nog was er weer een naschok in het noorden, 4.1 op de schaal van Richter.

Wij hebben vandaag geluncht met twee partnerorganisaties om te kijken of we misschien samen kunnen gaan werken. Morgen gaan we met met één ervan het veld in. Je merkt dat de overheid erg moeilijk doet over blanken die overal rondlopen, ze willen absoluut niet dat hulporganisaties hier zonder toestemming gaan werken. We moeten dus een beetje low profile het veld in, maar als vrienden van Mona, de vriendelijke Indonesische dame van een Indonesische hulporganisatie, moet dat zeker gaan lukken.

Geef ook voor hulp aan de slachtoffers van de aardbevingen in Lombok

Doneer nu