Jilke in Nigeria vlog #1: bizarre verhalen

ZOA-medewerkster Jilke Tanis bezocht Nigeria en belandde tijdens haar eerste dag middenin de ellende. “Mensen vertellen over vrouwen die ontvoerd worden en familieleden die onthoofd worden. Bizar.” Dit is haar verhaal, deel 1.

“Je herkent ze wel, die terroristen. Ze zien er slobberig uit, gemagerd en kijken raar uit hun ogen.” Ik ben net een uur in Nigeria als schoonmaakster Esther besluit me een paar tips te geven. “Het leven is moeilijk hier. Maar ondanks al de gevaren, blijven we toch in Maidiguri. Ik probeer zoveel mogelijk binnen te blijven en tot God te bidden om bescherming. Dan gebeurt er niks.”

Eerder vandaag ben ik aangekomen in Maidiguri. Samen met collega Marjanne, die ik gisteren op Londen Heathrow tegenkwam. Zij is lid van ZOA’s Disaster Response Team en zal drie weken in Nigeria blijven om personeel aan te nemen en van alles te regelen. Hoewel we, als ik dit schrijf, nog druk in de voorbereidingsperiode zitten om voedsel te gaan distribueren, zie ik nu al dat ZOA hier niet voor niks is: sinds Boko Haram in 2013 in het gebied actief werd, is het inwoneraantal van Maidiguri verdubbeld naar zo‘n 2.5 miljoen. Al die ontheemden belasten de stad behoorlijk en brengen veel onzekerheden met zich mee. Maar het heftigst zijn nog wel die verhalen van die mensen hier.

En daarover vertel ik in mijn eerste vlog: