“Ik voelde in Liberia een grote verbondenheid met ZOA”

Martin Visscher reist als Accountmanager Bedrijven vanuit Nederland regelmatig naar ZOA’s projectgebieden. “Soms verlang ik op reis meer naar de wederkomst dan naar huis.”

Dit is het moment waarop ik dacht:

1. hier doe ik het voor!  

“Tijdens een bezoek aan Zuid-Sudan wilden we graag wat boeren ontmoeten die deel uitmaken van het project dat door de ZOA Business Ambassadors uit Nederland wordt ondersteund, het Food Market Linkage project. Omdat we, vanwege de veiligheid, hoofdstad Juba niet uit mochten, kwamen de boeren te voet vanuit het verre veld naar het ZOA-kantoor toe. Na een aantal dagen lopen, kwamen ze in Juba aan om ons te ontmoeten. Op een bepaald moment raakte een van de boeren geëmotioneerd toen hij vertelde wat ZOA voor hen betekende. Hij zei: “Bijna iedereen is ons in deze oorlog vergeten, maar ZOA is al die jaren trouw aan ons gebleven. Toen we na een periode van onveiligheid een auto hoorden aankomen en we het ZOA-logo zagen, sprongen de tranen in onze ogen, vielen op onze knieën en dankten God. ZOA was ons niet vergeten!”.  Kijk, zoiets raakt me diep vanbinnen. Daar doe je het onder andere voor.”

2. nu wil ik naar huis…

“Dat heb ik om eerlijk te zijn nog niet echt gevoeld of gedacht. Misschien even toen ik in Afghanistan was en de onveiligheid ‘voelde’. Of tijdens het bezoek aan een vluchtelingenkamp waar moeders met kinderen net zwemmend de rivier vanuit Zuid-Sudan waren overgestoken, met een doffe blik in hun ogen. Waar was hun hoop en toekomst gebleven? Op dat soort momenten verlang ik meer naar de Wederkomst dan naar huis, moet ik je zeggen.”

3. dit verhaal vergeet ik nooit meer.

“Het verhaal van Rebecca in Uganda maakte diepe indruk op mij (zie foto hieronder.) Ze was vroeger een zeer gerespecteerde, rijke vrouw. Rijk geworden van de vele meisjesbesnijdenissen die zij uitvoerde. Ook heeft zij haar eigen dochter besneden, die daardoor jaren later  jammerlijk overleed bij de geboorte van een van haar kinderen. Na het horen van een Bijbels woord over “geen onschuldig bloedvergieten”, is Rebecca gestopt met deze praktijken en heeft ze haar kleinkinderen, die zonder ouders waren, zelf in huis genomen. Ze werd echter uit nijd uit het dorp verdreven en leeft nu ergens aan de rand van het gebied. Berooid en zonder geld, maar met haar kleinkinderen. ZOA steunt haar dankzij een zakelijke partner uit Nederland via een bijenproject. Wat een dappere vrouw en in wat voor verdrietige situatie is zij terecht gekomen. Dit verhaal en deze vrouw vergeet ik nooit weer.”

 

IMG7294

4. ik ben trots op ZOA!

“De foto hieronder laat een bezoek zien dat ik samen met Margreet Noordhof van Vreugdenhil Dairy Food aan Liberia bracht. Daar steunen Vreugdenhil en Hoogwegt een schoolvoedingsprogramma. Als ik daar samen met Margreet rondloop en de boeren, kinderen en (vrouwelijke) ondernemers zie die aan dit project verbonden zijn, voel ik een grote en brede verbondenheid met ZOA, met de zakelijke partners, die dit mede mogelijk maken, en vooral ook met de lokale bevolking, die elke keer weer de draad weet op te pakken. Op hen ben ik dan vooral trots.”

DSC8998