“Mijn zoon droomt dat ik dood ben”

Twee kinderen kijken vanaf het balkon naar de brand in de haven van Beiroet, even verderop. Hun moeder roept hen naar binnen. Net op het nippertje. Een enorme explosie verwoest grote delen van het huis. De familie komt er heelhuids vanaf, maar de materiële en psychische schade is groot. Dankzij het Christelijk Noodhulpcluster waar ZOA deel vanuit maakt, kunnen ze nu hun trauma verwerken.

Bij de ramp in de Libanese hoofdstad, pakweg een half jaar geleden, vielen 180 doden en duizenden gewonden. De vreselijke explosie veranderde ook radicaal het leven van de 42-jarige Jessy en haar gezin. “Op het moment dat de kinderen van het balkon weer de woonkamer binnenstapten, hoorden we een gigantische ontploffing. De ramen, de deuren, alles sloeg naar binnen. Het waren twee verschrikkelijke minuten. We dachten dat het hele gebouw op ons neerkwam. Ik ben in mijn leven nog nooit zo bang geweest. Ik kon niet ademen, niet meer helder nadenken.” De jongste zoon van Jessy raakte helemaal in paniek. Hij begon te roepen: “Mam, we zijn dood!”

Ik kon niet meer ademen, niet meer helder nadenken"

Trauma’s
Vooral de kinderen hebben een trauma opgelopen. De oudste dochter van Jessy weigert nog steeds het huis binnen te gaan. Ze voelt zich er niet meer veilig. Jessy’s jongste zoon durft ’s nachts niet meer te slapen. En er moet altijd iemand bij hem blijven, hij wil absoluut niet meer alleen zijn. “Als hij uiteindelijk wel slaapt, wordt hij vaak wakker. Hij droomt dan dat ik dood ben”, zegt Jessy.

Langzamerhand krabbelt de familie overeind. Dankzij een financiële bijdrage van het Christelijk Noodhulpcluster kunnen ze hun huis repareren en voorzien in hun onderhoud. Daarnaast krijgen de kinderen psychosociale begeleiding om hun trauma te verwerken. Jessy: “Dit helpt ze wel. Mijn jongste zoon wil altijd graag naar de sessies toe om over de explosie te praten.”

WK3Jessy Reaidy

Hulp en reparaties

ZOA heeft binnen het Christelijk Noodhulpcluster meegeholpen aan het herstel van twee centra voor psychosociale hulp en een resort in de bergen in de buurt van Beiroet. Hier kunnen kinderen en hun moeders even weg uit de stressvolle hoofdstad en groepstherapie ontvangen. Zij krijgen onder andere  psychologische hulp. Ook kunnen ze meedoen aan sport, recreatie en creativiteit.

In Beiroet zijn inmiddels veel reparaties en renovaties uitgevoerd, waaronder die van 68 appartementen en 14 kleine winkels of bedrijfjes. Die bevinden zich op de begane grond van appartementencomplexen in zogeheten ‘kwetsbare wijken’, zoals de wijk Bourj Hammoud. Hier wonen onder meer kwetsbare ouderen, Syrische vluchtelingen en arbeiders met een laag inkomen. Daarnaast zijn we gestart met de reparaties van twee middelbare scholen, waardoor sommige schoolactiviteiten weer zijn hervat.

Beiroet 11

Betere tijden

Hoewel het economische en politieke tij in Libanon tegenzit, blijft Jessy positief naar de toekomst kijken. “Iedereen telt het aantal doden en gewonden, maar ik probeer liever onze zegeningen te tellen. Het ziet er nu misschien niet zo goed uit, maar ik ben hoopvol voor de toekomst. Ik verwacht dat er uiteindelijk betere tijden gaan aanbreken voor Libanon.”

Samen geven we mensen hoop en perspectief op een toekomst, door met hen van noodhulp naar wederopbouw te gaan. Help je ook mee?

Ja, ik help mee!