Moeders in Mosul: een kijkje bij onze safe spaces

In 2017 werd de stad Mosul in Noord-Irak bevrijd van IS. Dat geeft hoop, maar de verwoesting is groot. En moet verwerkt worden door kinderen, vaders én moeders. ZOA neemt een kijkje bij een aantal ‘safe spaces’: hoe gaan de moeders van Mosul om met de trauma’s die zij en hun gezinnen opliepen?

In de nasleep van de overwinning op IS richtte ZOA samen met lokale partner IID een aantal safe spaces op, verspreid door Mosul. Dit zijn plekken waar de inwoners van Mosul een schuilplaats vinden te midden van de chaos van hun verwoeste stad – en vaak ook hun verwoeste hart.

“Mijn dochtertje was bang voor elk geluid in huis, maar verandert zichtbaar in het centrum.”

— Moeder Zeena

ZOA en haar partner openden acht verschillende centra in Oost- en West-Mosul sinds de start van het project in maart 2017. Zo hebben we al meer dan 6000 vrouwen en 12.000 kinderen een veilige haven kunnen bieden.

Veel vrouwen verloren hun echtgenoot en kennen ook na de bezetting nog altijd veel angst. De centra vormen ontmoetingsplekken waar vrouwen weer een sociaal vangnet kunnen opbouwen. Ze ontvangen psychologische hulp, leren hun rol in de samenleving opnieuw claimen en leren trauma’s herkennen bij zichzelf en hun gezinsleden. Kinderen leren (weer) te spelen. Als ze tijdens de bezetting achterop zijn geraakt op school, halen ze er de lesstof in.

 Moeder in Mosul

Moeder zijn in Mosul. Het is geen gemakkelijke opgave in de nasleep van de onderdrukking door IS. Hoe gaan de moeders van Mosul om met de trauma’s die zij en hun gezinnen opliepen en kunnen zij weer verwachtingsvol naar de toekomst kijken?

portret van twee vrouwen
Nala (rechts).

Nala: “De bezetting was een hele heftige tijd voor me. De bommen bleven maar vallen, ik verloor een baby en mijn broer werd vermoord door IS. Ook viel de zorg voor onze autistische zoon ons zwaar. Ik kreeg geen hap bij hem naar binnen – behalve de medicijnen en vitaminepillen die ik hem gaf. In het centrum heeft hij geleerd maaltijden te eten als ieder ander kind! Ook leert hij om te gaan met andere kinderen, begint hij weer te spreken en krijgt hij sociale omgangsvormen aangeleerd zoals handen schudden. Ik hoop te blijven leren hoe we zo goed mogelijk met zijn autisme om kunnen gaan.”

moeder met zoon en dochter op schoot

Ayda: “Tijdens de bezetting zijn we gevangengenomen door IS en raakte mijn dochter getraumatiseerd. Een strijder hield een geweer tegen haar hoofd. Ze herinnert zich alles nog en is sindsdien erg bang, voor alles. In het centrum leerde ik hoe ik om kan gaan met de trauma’s van mijn kinderen. Als ze zich niet gedragen straf ik niet meer, maar probeer ik te praten over wat er in hen omgaat. Ik merk dat mijn dochter minder egoïstisch wordt – ze leert om te delen – en zich weer naar me opent!”

"Ik merk dat mijn dochter minder egoïstisch wordt en zich weer naar me opent."

— Moeder Ayda

Zeena: “Ik kom van de westkant van de stad, en ons huis is compleet met de grond gelijk gemaakt. Mijn dochtertje was bang voor elk geluid in huis, maar ze verandert zichtbaar in het centrum. Ze doen veel spelletjes, en al deze kinderen samen maken ook veel geluid, waar ze nu niet bang meer voor is! Ze is thuis ook niet meer bang – ze voelt zich veilig. Mijn man blijft ons beiden stimuleren om hier naartoe te gaan, omdat hij de verandering in ons ziet!”

Bouw je mee aan herstelde gemeenschappen in Mosul?

Honderdduizenden moeders zoals Zeena, Ayda en Nala staan er door rampen en oorlogen alleen voor. ZOA geeft deze moeders een steuntje in de rug, waarmee we niet alleen de moeders, maar de hele gemeenschap helpen. Help je ook mee?

Doneer nu