Noodklok over honger in Jemen

VN-organisaties luiden deze week de noodklok over ondervoede kinderen in Jemen. Ook ZOA ziet de situatie met de dag verergeren. Onze medewerkers zeggen: “Het lijkt alsof er geen licht aan het einde van de tunnel is. Maar we geven niet op en gaan door!”

Sinds 2015 woedt een burgeroorlog in Jemen. Het escalerende geweld gaat hand in hand met een ingestorte economie en een coronacrisis in een van de armste landen in het Midden-Oosten. Tot dusver bleef dankzij humanitaire noodhulp een grote hongersnood de afgelopen twee jaar uit, maar sinds de uitbraak van de coronapandemie is de situatie zo erg, dat nu een op de vijf kinderen onder de vijf jaar acuut ondervoed is. Twee derde van de ruim 30 miljoen Jemenieten hebben honger; 2,1 miljoen kinderen en ruim een miljoen zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, lijden aan ernstige ondervoeding.

Neerwaartse spiraal
“Jemen zit in een neerwaartse spiraal”, vertelt Gerrianne Pennings, programmamedewerker Jemen. “Heel veel mensen zijn op de vlucht geslagen, zo’n 3,6 miljoen; alleen al in het afgelopen halfjaar zijn 81.000 mensen van huis en haard verdreven. En hoewel Jemen minder hard getroffen lijkt te zijn door de coronapandemie dan verwacht, is de impact enorm. Voedselhulp, medische steun, herstel van watersystemen: alles stopt omdat er simpelweg geen geld meer is voor een land als Jemen. Het voelt letterlijk alsof de wereld vergeten is dat Jemen bestaat.”

Gerrianne vervolgt: “Vorige week zei onze collega Tasneem uit Jemen: ‘Gerrianne, we zijn zo klaar met deze oorlog. Voor het conflict hadden we banen bij de overheid en in het bedrijfsleven. Dat hield allemaal op. De laatste jaren konden we nog werken bij internationale hulporganisaties om onze gezinnen en families te ondersteunen. Zelfs die kansen worden nu van ons afgepakt.”

P6 8 ArmOpmetenJemen

Onze focus
Het leed is niet te overzien, beaamt Gerrianne. “Zonder geld kunnen we ons werk niet doen. Zelfs met het beetje geld dat we hebben, blijft werken in Jemen ongelofelijk uitdagend en ingewikkeld. Dat vraagt om geduld en een lange adem, van zowel onze eigen mensen in het veld, maar ook begrip van de donoren die ons steunen.”

Maar ZOA is er, en ZOA blijft. “Dat is onze focus. We doen wat we kunnen met het beetje geld dat we hebben. En dat is zorgen dat mensen toegang tot water en sanitair houden, en dat ze voorlichting blijven krijgen over hygiëne. Als er één ding is wat we geleerd hebben de afgelopen maanden, is dat handen wassen letterlijk levens kan redden. Water en zeep zijn dus essentieel. Daarom zet ZOA daar stevig op in. Ook ondersteunen we kwetsbare families met cash of door middel van lokale werkgelegenheidsprojecten. We laten hen niet in de steek. ZOA blijft. Wij vergeten Jemen niet!”

Samen geven we mensen hoop en perspectief op een toekomst, door met hen van noodhulp naar wederopbouw te gaan. Help je ook mee?

Ja, ik help mee!