Roelof: 'Haar nalatenschap paste helemaal bij wie ze was'

Doordat mensen via een testament hun vermogen én vertrouwen schenken, kan ZOA elk jaar vluchtelingen en ontheemden een betere toekomst geven. We ontmoeten Roelof Pool. Zijn moeder nam ZOA op in haar testament. Hoe is dat proces gegaan?

‘In juni 2014 is mijn moeder overleden. Ze is 91 geworden en in het laatste jaar had ze het steeds meer over de periode als ze er niet meer zou zijn. Ik merkte dat ze bezig was met de vraag ‘Wat kan ik nog doen als ik er niet meer ben?’. Van tevoren wisten we niet wat er in het testament stond, wel had ze ons verteld dat er een aanzienlijk deel besteed zou worden aan goede doelen. Dat paste ook helemaal bij wie ze was, het zou ons verbaasd hebben als ze dat niet had gedaan.

"Wat kan ik nog doen als ik er niet meer ben?"

Het warme contact met ZOA was heel mooi. We kregen een uitnodiging om langs te komen, vervolgens hebben we een enorm fijn gesprek gehad. We kregen de mogelijkheid mee te beslissen aan welk project mijn moeders geld besteed zou worden. Na overleg met mijn broers en zus besloten we deze keuze aan ZOA over te laten.Uiteindelijk is het deels besteed aan een project voor ex-kindsoldaten in Congo, dat zou mijn moeder mooi gevonden hebben, ze had altijd een zwak voor kwetsbare kinderen. Een ander deel is besteed aan een zelfredzaamheidproject voor vrouwen in Afghanistan. Ook daarin herken ik mijn moeder, zij is altijd trots geweest op haar vrouw-zijn en gaf hier tijdens haar leven een invulling aan. Dat is het dubbele aan nalatenschappen: aan de ene kant is er het verdriet, dat blijft, maar aan de andere kant is het prachtig dat mijn moeder doorleeft via deze projecten.

Zelf ben ik ook meer over mijn nalatenschap gaan nadenken. Ik denk dat ik het daar wel met mijn zoons over moet hebben. Dat lijkt me een mooie manier om met ze te praten over het belang van niet alleen naar jezelf, maar ook naar anderen om te zien. Dat hebben mijn ouders mij ook altijd geleerd. Als ik nu weer de projectinformatie doorlees, ben ik ontzettend trots op mijn moeder!’