Timmo: “De mensen in Sudan zijn de vriendelijkste die ik ooit ben tegengekomen”

Timmo Gaasbeek is waterspecialist in Khartoum, Sudan. Voordat hij naar Sudan ging werkte hij al voor ZOA in o.a. Cambodja, Sri Lanka en Apeldoorn. Sinds 2014 woont hij in Sudan met zijn vrouw Girija en zijn vier kinderen. 

Wat doe je in Sudan?
“Ik beheer twee programma’s waarmee we met zes organisaties een model voor integraal waterbeheer willen introduceren in Sudan. We brengen lokale Sudanezen bij elkaar die hier belang bij hebben. Met hen gaan we een trainingsproces door en doen we analyses, waarna ze zelf met een plan moeten komen voor hun rivier.

Als ZOA Sudan willen we ruimte om ruimte creëren. Doordat de mensen minder tijd hoeven te besteden aan het halen van water, krijgen ze ruimte om hun tijd anders in te delen. Daardoor zijn er minder conflicten rond water, worden mensen minder vaak ziek zijn en hoeven ze minder lang te lopen om water te putten. Veel gezinnen hebben bijvoorbeeld één kind dat alleen maar water haalt, die zou dan naar school kunnen.”

Zou je Sudan omschrijven als een vergeten conflict?
“Ja, de conflicten in Sudan krijgen weinig aandacht in de media. Dat is terecht, andere conflicten zijn veel zwaarder. In Sudan is juist hulp nodig in gebieden waar het wat rustiger wordt en mensen weer naar huis terug kunnen keren. Er is hier het afgelopen jaar weinig regen geweest en miljoenen mensen leven in armoede. Ik denk dat er te weinig beseft wordt om hoeveel mensen het gaat.”

'Er wordt te weinig beseft om hoeveel mensen het gaat'

Hoe is het om in Sudan te wonen en werken?
“Dat bevalt ontzettend goed! De mensen in Sudan zijn de vriendelijkste mensen die ik ooit ben tegengekomen. Ik werk met vrijwel alleen maar Sudanezen. Dat is erg inspirerend, omdat de medewerkers erg gemotiveerd zijn. Het is gaaf dat we een echt team zijn, terwijl we uit verschillende organisaties komen die normaal niet zoveel met elkaar van doen hebben. Mijn kinderen hebben het ook ontzettend naar hun zin. Ze hebben vriendjes van over de hele wereld. Gaaf om te zien dat het hen helemaal niet uitmaakt waar de ander vandaan komt.”

Wil je nog wat meegeven?
“Ik heb iets geleerd van de Sudanezen. Ze zeggen heel vaak zowel ‘als God het wil’ en ‘God zal voor ons zorgen’. Dat klinkt fatalistisch, maar ik heb in Sudan geleerd dat dat niet zo is. Het is een deel van hun levenshouding, er zijn heel veel dingen in het leven waarbij we gewoon op God moeten vertrouwen. Daarin is er een eigen verantwoordelijkheid, maar in Nederland zijn we daarin doorgeslagen. Wij vragen vaak pas achteraf aan God of we het goed hebben gedaan. Ik denk dat we daarin wel iets kunnen leren van de Sudanezen.”