Uitgezonden: Esther de Jong

Functie: Programme advisor
Waar: Yangon, Myanmar
Sinds: november 2014

Hoe ben je in Myanmar beland?
“Ik heb een studie gedaan op humanitair gebied. Na mijn afstuderen wilde ik graag het veld in, maar dat is lastig omdat veel organisaties voor veldposities meerdere jaren ervaring vragen. Daarom is het traineeprogramma van ZOA echt uniek! Ik begon als trainee, na een jaar ben ik Junior Programme Advisor geworden en sinds november is dat ‘Junior’ eraf.

Ik hou me voornamelijk bezig met kwaliteitsmanagement. Ik zorg dat de kwaliteit van programma’s en projecten blijft voldoen aan wat er vanuit ZOA en donoren verwacht wordt. En natuurlijk vragen we hierbij ook verbeterpunten aan de lokale medewerkers en bevolking. Deze verwerken we dan weer in lopende en nieuwe programma’s en projecten. Verder ben ik sinds kort een nieuwe trainee aan het begeleiden. Zo kan ik doorgeven wat ik hier zelf geleerd heb. Dat vind ik erg leuk, echt een nieuwe uitdaging!”

Hoe is het om in Myanmar te wonen?
“De cultuur is totaal anders dan in Ethiopië, waar ik stage heb gelopen, of in Nederland. De mensen hier zijn erg gesloten. Wanneer ze iets niet begrijpen of het ergens niet mee eens zijn, zullen ze het niet recht in je gezicht zeggen. Dat kan soms een uitdaging zijn. Ik voel me wel veilig in Yangon, ik denk dat het voor een vrouw en qua criminaliteit zelfs veiliger is dan Amsterdam. Wel zijn er elk jaar overstromingen, soms moet ik door een diepe laag water fietsen om bij kantoor te komen. Verder bevindt het land zich op een breuklijn die van het zuiden naar het noorden loopt, ik heb al twee keer lichte schokken van een aardbeving gevoeld. Hier voelde dat alsof er een vrachtwagen door de straat rijdt, maar 500 km verderop waren het serieuze bevingen.

Onderweg naar een moestuin project in de Delta

ZOA houdt zich in Myanmar voornamelijk bezig met water, infrastructuur en landbouw, zodat mensen tijdens of na een ramp of conflict uiteindelijk weer voor zichzelf kunnen zorgen. Naast de overstromingen, die vaak gepaard gaan met cyclonen, zijn er veel conflicten tussen groepen met verschillende etniciteiten of religies. In het westen vindt dit bijvoorbeeld plaats tussen moslims en boeddhisten en in het oosten is pas sinds 2011 één van de langstlopende conflicten ter wereld, tussen de overheid en de Karen National Union (KNU) ten einde gekomen. In het oosten zijn we onlangs een nieuw langdurig project begonnen, waarbij we samenwerken met drie internationale organisaties en vier lokale christelijke organisaties om dorpsgemeenschapppen weer op te bouwen en hen te helpen in hun levensonderhoud te voorzien.”

Wat motiveert je om je werk te doen?
Mijn energie en motivatie komen van twee kanten. Aan de ene kant inspireert het me om te praten met de lokale medewerkers en bevolking. Maar ook de steun uit Nederland motiveert me enorm! Mijn moeder organiseert bijvoorbeeld de ZOA-collecte in haar eigen en een naburig dorp, daar zit best veel werk in. Daardoor ben ik extra gemotiveerd om te zorgen dat het doel waar al die mensen zich voor inzetten en voor geven, bereikt wordt. Afgelopen kerst hebben wij veel  ZOA-kerstkaartjes gekregen vanuit Nederland, dat is zo leuk! Je merkt echt dat mensen in Nederland meeleven.