Vijf uitdagingen voor moeders in crisisgebieden

Alles laat je achter, je huis, je werk en je familie. Je vlucht weg met je kinderen, voor een oorlog of ramp, naar een iets veiliger plek of een vluchtelingenkamp. Je bent opgelucht, maar tegelijk sta je voor nieuwe uitdagingen. Voor welke vijf uitdagingen komen moeders in crisisgebieden te staan?  

 

 1.Voldoende eten

Toma Labaran (45) uit het dorp Koshebe in Nigeria is weduwe en moeder van acht kinderen. Zij sloeg op de vlucht voor het geweld in de staat Borno. Ze vertrokken eerst naar Zabarmari, maar daar konden ze zich niet vestigen. Nu verblijft ze in de plaats Gongolung. Ze vertelt: “Ik leef nog steeds in angst dat mijn kinderen het niet overleven, omdat ik niet in hun behoeften kan voorzien, zoals voldoende eten.” Een goede maaltijd en schoon drinkwater zijn voor hen van levensbelang. Daarnaast zijn producten als zeep, hygiëneartikelen en speelgoed zeer welkom. Dat laatste item lijkt niet belangrijk, maar spelen is goed voor de ontwikkeling van kinderen. “Ik gun ze dat zo graag!”, zegt Toma.

tomla nigeria
Toma met enkele van haar kinderen: "Ik ben bang dat ik niet in hun behoeften kan voorzien."

2.Werk en inkomen

Khawla is gevlucht voor de burgeroorlog in Syrië, samen met haar vijf kinderen. Ze is weduwe en verblijft al veertien maanden in het vluchtelingenkamp Bardarash in Irak. Wat zou ze graag willen werken! “Ik voel me zo hulpeloos dat ik afhankelijk moet zijn van de maandelijkse donatie die ik in het kamp krijg, waarmee ik in een winkeltje onder meer voedsel kan kopen. Daar ben ik natuurlijk ontzettend blij mee, maar mijn kinderen hebben zoveel meer nodig dan alleen eten.” Ze denkt bijvoorbeeld aan kleding of een luchtkoeler. “Nu gebruiken mijn kinderen water om hun lichaam af te koelen in de hitte.” Khwala denkt terug aan haar werkervaring, net nadat ze aankwam in het vluchtelingenkamp. Ze mocht in de omgeving op een boerderij helpen met oogsten. “Wat was ik dankbaar voor die mogelijkheid! Ik hoop dat ik wéér zo’n kans krijg.”

Kawhla Irak aangepast
Khawla met enkele van haar kinderen in vluchtelingenkamp Bardarash in Irak - links onze collega Sarah.

3.Medische hulp

Raja is eveneens gevlucht uit Syrië en verblijft in hetzelfde kamp in Irak, al zo’n anderhalf jaar. Ze is een weduwe met vier kinderen. Zij en twee van haar kinderen hebben operaties nodig voor verschillende medische aandoeningen, maar ze heeft geen financiële mogelijkheden om die te betalen. “Ik vind het heel zwaar om mijn kinderen te zien lijden. Je voelt je zo machteloos!”

Samira in Irak ziet zichzelf voor dezelfde uitdaging gesteld, maar dan in ernstiger mate. Samira heeft longkanker en haar ziekte is in een vergevorderd stadium. Een paar maanden geleden kreeg ze COVID-19, wat haar ziekte verergert. Samira krijgt chemo, die gratis is. Daarnaast heeft ze medicijnen nodig, maar die kan ze zich niet veroorloven. Ondertussen is ze bang om het welzijn van haar kinderen. Samira brengt zeven kinderen groot, vijf van haarzelf en twee wezen. “Het is al heel moeilijk dat er niemand is die mij kan ondersteunen, maar wie vangt mijn kinderen op als het nog slechter met mij gaat of als ik er niet meer ben?”

Samira Irak
Samira vertelt haar verhaal aan onder andere ZOA-collega Sarah.

4.Goed onderwijs

Wie gunt zijn kinderen nu geen onderwijs? Moeders overal ter wereld, en dus ook op de vlucht of in crisisgebieden, hopen dat hun kinderen kunnen lezen en schrijven.

Monia Hassan (30) in het door oorlog geteisterde Jemen, staat er helemaal alleen voor met haar twee kinderen van 3 en 5 jaar. Haar man wordt vermist. Soms verkoopt ze henna en doet huishoudelijke klusjes, maar dan moet ze haar kinderen alleen laten. Daarom hoopt ze dat ze op een dag – met steun van ZOA – een naaimachine kan kopen of een eigen winkeltje kan beginnen. “Met voldoende inkomen kan ik ook mijn kinderen naar school sturen. Dat zou helemaal geweldig zijn!”

Toma uit Nigeria zegt: “Ik zie in mijn omgeving hoe andere kinderen wel naar school kunnen gaan. Dat wil ik ook voor hen! Ik wil gewoon een fijne toekomst voor mijn kinderen.”

Khawla uit Irak merkt op: “Mijn kinderen Fatima en Mohammed gingen naar school in Syrië, totdat we moesten vluchten. Al mijn kinderen hebben inmiddels de leeftijd bereikt dat ze naar school moeten. Helaas is dat er in dit kamp nog niet van gekomen. Ik hoop zo dat ze op z’n minst een tablet kunnen krijgen om onlinelessen te volgen, want nu leren ze niets”, wanhoopt ze.

Medya in Irak aangepast
Medya uit Syrie in Irak hoopt op meer warmte en geluk voor haar kinderen.

5.Onderdak en een veilige omgeving

“Een vredige omgeving vind ik heel belangrijk voor mijn kinderen. Een huis waar ze tot rust kunnen komen, ver weg van alle geweld, conflicten en angst. Maar dat is niet zomaar te realiseren”, zegt Toma uit Nigeria een beetje verdrietig. Zoals alle moeders in de wereld hoopt ze op vrede voor haar kinderen.

“Het is zo dubbel, ik wil heel graag werk. Maar als ik zou werken, vind ik het niet veilig om mijn kinderen alleen in het kamp te laten”, zegt Medya, een alleenstaande moeder met twee kinderen. Ze heeft in Syrië een bachelor Beeldende Kunsten behaald. Daar kan ze op dit moment weinig mee. Het leven in een kamp biedt weinig perspectief, ook voor haar kinderen. Ze wonen in een tent. Het is voor haar een hele uitdaging om haar kinderen te beschermen tegen weer en wind, hitte en kou, én met voldoende privacy! “Ik hoop het zo dat het lukt mijn kinderen meer warmte en geluk te geven.”

 

In landen waar oorlog, honger of een natuurramp alles ontwricht, zijn vrouwen extra kwetsbaar. Zij hebben vaak niets meer. Samen kunnen we deze moeders bijstaan, zodat zij goed voor zichzelf en hun kinderen kunnen zorgen. Help jij ook mee?

  • Bedrag

  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.