5x: mensen die vrijwillig in crisisgebieden zijn (en daar niet over klagen)

Veel ZOA-medewerkers vieren kerst in gebieden waar de meeste mensen nooit van hun leven zouden willen komen. Ze hebben daarvoor allemaal hun eigen redenen.

1. Stanley

IMG5635

Toen iedereen die de kans kreeg Liberia na de oorlog verliet, bleef Stanley achter. “Het is altijd mijn verlangen geweest om Liberia, als de oorlog voorbij zou zijn, op te bouwen. De gevolgen van de keus om hier te blijven, zijn niet altijd makkelijk. Ik ben in mijn familie de enige die werk heeft, waardoor ik niet alleen het schoolgeld van mijn drie dochters, maar ook van de rest van mijn neefjes en nichtjes, moet betalen. En toch… ik ben nog altijd blij met mijn keus. Toen ik in 2003 bij ZOA begon, zaten we in een naoorlogse setting, waarin we noodhulp verleenden en vluchtelingen ondersteunden. Zij leefden in de meest verschrikkelijke omstandigheden. In de jaren daarna specialiseerden we ons steeds meer in water en sanitatie, gezondheid en sociotherapie. Het motiveert me enorm om de impact van de projecten te zien.”

2. Dorian

photo5348226528795797687

Dorian woonde een aantal jaar in een hutje in een afgelegen gebied in het noordoosten van Uganda. Regelmatig vinden hier gewelddadige clashes tussen stammen plaats. Begin dit jaar vertelde ze dat ze zich in Amudat nooit onveilig voelde. “ZOA is bij iedereen bekend en gewaardeerd. Laatst zei een stamhoofd tegen mij: “Jij bent als één van ons, als onze eigen dochter. We zullen je altijd beschermen. Lees het verhaal van Dorian.

3. Hielke

Hielke reist als lid van ZOA’s Disaster Response Team van de ene crisis naar de andere. Dit jaar was hij onder meer in Indonesië nadat een aardbeving en tsunami een deel van Sulawesi vernietigden. “De ellende die mensen daar in Indonesië is overkomen, is onvoorstelbaar en de verhalen van mensen die dierbaren en hun huis zijn verloren, zijn indrukwekkend. Ik ben erg onder de indruk van de grootte van de ramp op Sulawesi en tegelijkertijd geraakt door de veerkracht van de eilandbewoners. Het is mooi om te zien dat mensen niet bij de pakken neer gaan zitten. Het zal jaren duren om het gebied weer op te bouwen, maar we hoeven niet machteloos toe te kijken.” Lees Hielkes verhaal.

4. Pan Shu

IMG0837

Dit is Pan Shu (links) in de moestuin van een vrouw in Rakhine, de regio in Myanmar die het afgelopen jaar regelmatig in het nieuws was vanwege de problemen die de Rohingya-bevolking daar heeft. Pan Shu, die zelf ook in Rakhine geboren en getogen is: “Rakhine is een arme staat met veel problemen. Met ZOA’s projecten kunnen we veel mensen helpen. Dat motiveert me.

Corine

Corine Verdoold  foto door Geke Kieft

ZOA-landendirecteur Corine Verdoold woont samen met haar man Johan in Jemen. Bijna dagelijks hoort ze de bommenjagers over haar huis vliegen. Zomaar bij vrienden of collega’s langsgaan is te gevaarlijk en ook even naar een supermarkt of een openbaar gebouw kan ze ook niet. Toch denkt Corine er niet aan om naar een veiliger land te verhuizen. “Het maakt me beschaamd om de Jemenieten zo te zien lijden. Ik woon ook in Jemen, maar heb gewoon te eten. Laatst waren we in een dorp in een afgelegen gebied, waar de bevolking nog nooit Westerlingen had gezien. We deelden hier wat sandwiches uit die we overhadden van de vorige dag. Toen ik me later omdraaide, zag ik dat de kinderen de sandwiches zaten te eten. Ik was blij dat ze aten, maar tegelijkertijd beschaamd dat die kinderen onze restjes opaten. In al ons werk, overal ter wereld, maakt die ongelijkheid me boos. Het gevoel dat ik hier in Jemen iets kan bijdragen aan de rechtvaardigheid van de wereld, houdt me gaande. In Nederland kun je voor Jemen bidden, geld geven, meedenken en zorgen dat problemen aandacht krijgen. Maar je kunt niet concreet je handen uit de mouwen steken en de mensen helpen. Het voelt als een voorrecht dat ik dat wel kan.
Lees het verhaal van Corine.

Laat vluchtelingen er niet alleen voor staan. Met jouw hulp kunnen we vluchtelingen overal ter wereld helpen, met bijvoorbeeld eten, schoon drinkwater en onderdak.
Doneer nu