Alleen op de vlucht

Ze was net lekker aan haar studie bezig, toen Hakima halsoverkop uit Zuid-Sudan moest vluchten voor oorlogsgeweld. Helemaal alleen kwam ze in Uganda aan. “Ik ben mijn telefoon kwijtgeraakt, waardoor ik geen contact op kan nemen met mijn familie.”  

“Ik ben net aangekomen hier in Uganda. Het is niet de eerste keer dat ik op de vlucht ben. Een paar jaar geleden zat ik nog in een kamp in Kenia, gevlucht voor het geweld in Sudan. Toen ben ik door een Engelse vrouw gered en naar Zuid-Sudan gestuurd om te studeren. Maar door mijn ervaring in het kamp weet ik dat zo’n kamp een veilige plek is, waar je geholpen wordt. Dus toen de situatie in Yei te slecht werd, ben ik andere mensen gevolgd en ook op pad gegaan. Met een tas. Tijdens de reis is bijna alles gestolen. Ook ben ik mijn telefoon kwijtgeraakt, waardoor ik geen contact op kan nemen met mijn familie. Die weten dan ook niet waar ik ben.  

Ik reisde samen met een vriendin. Tijdens de reis naar Uganda sliepen we in de open lucht. Tijdens de reis werden enkele mensen vermoord, regelmatig liepen we door rebellengebied en werd er op ons geschoten. Dan renden we snel weg. Dit was erg traumatiserend. 

Waar mijn vriendin nu is, weet ik niet. Toen we bij de grens van Uganda kwamen, ben ik haar kwijtgeraakt. Ik hoop dat ik haar hier weer ergens tegenkom, zodat ik niet meer alleen ben.” 

 Laat vluchtelingen als Hakima er niet alleen voor staan. Met jouw hulp kunnen we vluchtelingen overal ter wereld helpen, met bijvoorbeeld eten, schoon drinkwater en onderdak.

Doneer nu