Edina moest vluchten zonder haar ouders

In Zuid-Soedan woedt al jaren een bloedige burgeroorlog. Maar om Edina lijkt niemand zich te bekommeren. Net als duizenden anderen sloeg ze op de vlucht voor het geweld. Zonder haar ouders, want die heeft ze niet meer… Dit is haar verhaal.

“Mijn naam is Edina en ik ben tien jaar. Ik woonde vroeger in Zuid-Soedan, maar sinds twee jaar woon ik in Uganda. Ik ben naar Uganda gekomen samen met mijn oom. Mijn ouders, broertjes en zusjes zijn er niet meer. Ze zijn omgekomen tijdens de oorlog, daarom moest ik met mijn oom vluchten.

Door de oorlog en het gevaar in Zuid-Soedan hadden we geen keus dan te vluchten. Gelukkig kon mijn oom me helpen. Ik wilde graag naar Uganda, omdat het hier veiliger is en omdat ik graag naar school wilde gaan. Dat kon daar niet.

Voor de oorlog had ik best een goed leven, toen mijn ouders er nog waren. Maar toen mijn ouders overleden werd het echt moeilijk. Totdat mijn oom me meenam. De reis was zwaar, we zijn gaan lopen tot de grens met Uganda. Toen was ik nog maar acht, dus het was niet gemakkelijk.”

"We eten hier maar één keer per dag"

“Toen we in Uganda kwamen, kwamen we in een vluchtelingenkamp terecht. Er is hier weinig te eten, dus eten we nu maar één keer  per dag. Ik slaap samen met mijn oom in een soort tentje. Wat wel leuk is hier in het kamp, is dat ik eindelijk naar school kan. Later wil ik namelijk lerares worden!

Maar toch mis ik thuis en het leven voordat de oorlog begon. Ik mis vooral mijn ouders, mijn beste vriendinnetje in Zuid-Soedan, en natuurlijk mijn broertjes en zusjes. Soms zou ik zo graag even weer bij hen willen zijn. ”

Laat vluchtelingen zoals Edina er niet alleen voor staan. Met jouw hulp kunnen we vluchtelingen overal ter wereld helpen, met bijvoorbeeld eten, schoon drinkwater en onderdak.
Doneer nu

Zuid-Soedan

*Vanwege privacyredenen is Edina niet het meisje op de foto.