Maureen uit Irak: 'Thuis zitten is echt saai!'

Maureen is pas 11 jaar, maar heeft al het nodige meegemaakt. Zo werd ze gedwongen door IS om te vluchten uit haar vertrouwde dorp in Irak. Lange tijd kon ze daarom niet naar school.

Met haar moeder naast haar vertelt Maureen haar verhaal. Over het dorp waar ze woonde met haar ouders, broertje en twee zusjes. Maar ook hoe ze op een dag weg moesten omdat IS het dorp wilde overmeesteren. “De strijders zeiden dat we weg moesten gaan”, vertelt Maureens moeder. “Om daad bij het woord te zetten werden de waterleidingen en elektriciteitsdraden vernield. We waren bang”.

De familie besloot te vluchten. Met pijn in hun hart lieten ze hun oude huis achter zich en vertrokken ze in een gehuurde auto richting het noorden. “Ik vond het niet leuk dat we weggingen”, vertelt Maureen. “Mijn speelgoed en kleren kon ik niet meenemen, net als het cadeautje dat ik van school had gekregen voor mijn verjaardag”. Ook mist Maureen haar vriendinnetje Emilia erg.

Nadat de familie aan was gekomen in een dorp in het noorden van Irak, brak er een zware tijd aan. Geld was er niet en door de vlucht had het gezin de meeste spullen noodgedwongen achter gelaten. “Dat is moeilijk”, zegt Maureens moeder. “In onze oude woonplaats gingen de kinderen gewoon naar school. Maar dat kon nu niet omdat we de kosten voor de schoolbus niet konden betalen”.

“In onze oude woonplaats gingen de kinderen gewoon naar school. Maar dat kon nu niet omdat we de kosten voor de schoolbus niet konden betalen”

— Moeder van Maureen

Gelukkig voor het gezin kwam er hulp. Via ZOA en een aantal andere organisaties kreeg het gezin onder andere financiële steun aangeboden, zodat Maureen en haar broertje en zusjes alsnog naar school kunnen. “We zijn daar echt dankbaar voor. De school is meer dan vijf kilometer lopen langs een drukke weg. Dus het is echt fijn dat ze nu met de bus kunnen”, aldus moeder.

Maureen is blij dat ze nu naar school kan. “Want thuis vind ik het echt saai! Er is hier niks te doen. Bij ons oude huis was een park waar we altijd gingen spelen, dus dat mis ik hier wel”. Als de school is afgelopen speelt Maureen graag met vriendinnetjes van de kerk.

Wat ze later wil worden weet Maureen al. “Lerares Engels! Op een school hier in de buurt”. Er verschijnt een grote grijns op haar gezicht.

Ook in Irak zet ZOA zich in voor onderwijs voor kinderen op de vlucht. Zodat ook kinderen in oorlogssituaties zich kunnen blijven ontwikkelen. Steun jij onze onderwijsprojecten? Help mee met een gift en geef kinderen als Maureen kans op een toekomst.

Geef een gift

20160824111331