Ola: “Straks ben ik nog een kind kwijt”

Ola beleeft heftige tijden samen met haar man en kinderen. Niet alleen moest het gezin onverwachts vluchten uit hun thuisland Syrië, ook verloren ze hun zoon en broer als gevolg van een ernstige ziekte. 

“Ruim een jaar geleden ben ik samen met mijn man en onze vijf kinderen gevlucht. Daarvoor hadden we een goed leven in Syrië. Mijn man was salesmanager bij een groot bedrijf in de voedingsindustrie en ik deed thuis het huishouden. Toen ons huis kapot werd gebombardeerd, zijn we met ons spaargeld op zak naar Jordanië vertrokken. Het was niet langer veilig.”

 

Chemotherapie

“Onderweg kreeg mijn zoon Qutaiba last van ernstige vermoeidheidsklachten. Eerst dacht ik dat het door de spanningen van de oorlog en het vluchten kwam, maar uiteindelijk bleek hij een agressieve vorm van kanker te hebben. Chemotherapie moest uitkomst bieden, maar het geld dat we hadden was niet genoeg. Afgelopen september is hij overleden. Pas 16 jaar oud.”

Zorgen

“Hier in Jordanië krijgen we via ZOA gelukkig hulp in de vorm van voedsel. Ook hebben we een kachel gekregen voor de winter. Ondertussen maak ik me enorme zorgen. Mijn zoon Mo’ath wil graag naar Duitsland om farmacie te studeren. Maar wat als hij de overtocht op zee niet overleefd? Ik ben bang dat ik straks nog een kind kwijt ben. Dat kan ik niet aan.”