Wisal: “Van ons huis in Syrië is niets meer over”

Het is de nachtmerrie van iedere ouder: het verliezen van één van je kinderen. Het overkwam Wisal en haar man Nizar. Bij de bombardementen op Aleppo kwam hun zes maanden oude dochtertje Huda om het leven.

“Door de bomaanslag verloren we het liefste wat we hadden: ons zes maanden oude dochtertje Huda. Ook mijn vader en broer kwamen om het leven. Op het moment van de inslag was ik thuis, maar ik heb het overleefd.

Van ons huis in Syrië is niets meer over. Een familielid dat nog in Dara’a zit, stuurde ons er laatst een foto van. Er zit nog amper een dak op en in de muren zitten enorme gaten. We denken nog vaak terug aan ons oude huis. Het was er fijn. We hadden vier slaapkamers en een grote tuin met fruitbomen. Niet te vergelijken met het kamertje in Irbid waar we nu wonen.”

"Van ons huis in Syrië is niets meer over"

Het leven als vluchteling is in Jordanië niet makkelijk. Werken is verboden, dus geld om van te leven hebben we niet. Mijn man Nizar werkt als kapper zodat we in ieder geval iets verdienen. Dat is niet zonder risico, want als dat ontdekt wordt worden we direct het land uitgezet. Maar het geld hebben we echt nodig. Ook over de winter maken we ons zorgen. Zonder kachel en extra dekens zal het een zware periode worden.”