Dorpsoudste Bukr Darmuda: we klagen niet

Elke buurt in Maiduguri heeft een eigen lokale baas, degene die de boel in de gaten houdt en voorkomt dat er problemen ontstaan. Zo’n baas heet in Nigeria een bulama. In de wijk van bulama Bukr Darmuda wonen sinds een aantal jaar heel veel vluchtelingen.

“Voor hier vluchtelingen aankwamen, waren we een arme buurt maar hadden we een normaal leven. Inmiddels wonen hier zo’n 1800 tot 2000 vluchtelingen. De meeste in hutjes, maar ook een paar in het dorp bij de mensen op de compound.
Het dorp is door al die vluchtelingen flink veranderd. Maar we klagen niet, we nemen die mensen hier gewoon op en kunnen er mee omgaan. Het grootste probleem is dat er te weinig voedsel is voor iedereen. Veel oude mensen worden ziek door het gebrek aan eten en drinken.

Als vluchtelingen hier aankomen, vragen ze de eigenaar van het land of ze hier kunnen verblijven. Die geeft ze dan een eigen plekje, een stukje land. Vervolgens komen ze bij mij en ben ik er voor hun problemen. Die problemen zijn van heel verschillende aard, maar de meeste gaan toch wel over het gebrek aan geld, voedsel, koeien en kleding. Ik probeer de vluchtelingen dan eten te geven en te bemoedigen of geef klachten door aan de eigenaar van het land.

Grote problemen en geweld hebben we hier gelukkig niet. Er zijn wel verschillende familieproblemen in het kamp, maar vechtpartijen hebben we nog niet gehad. De vluchtelingen onderling proberen het toch zo goed mogelijk uit te houden met elkaar.”

In landen als Nigeria, Afghanistan, Zuid-Soedan en Irak hebben duizenden vluchtelingen dringend behoefte aan hulp. ZOA wil hen helpen. Bijvoorbeeld met voedsel, water en onderdak. Help je mee?

Geef een gift