Het verhaal van Ephraim uit Eritrea

Één van de leslokalen van een klein gebouwtje in het Hifsats vluchtelingenkamp in Ethiopië ziet er heel anders uit dan de rest. Een groepje jonge mannen is druk in de weer met lampen, schermen en een camera.

Het is onderdeel van de vaktraining fotografie. Onder andere Ephraim van 29 jaar heeft zich ingeschreven. “Ik wil dat mensen begrijpen hoe mijn leven in het kamp is en laten zien welke dagelijkse problemen we hebben. Foto’s en vooral video laten dat goed zien”

“Toen ik in Eritrea, mijn thuisland, weigerde het leger in te gaan, werd ik gearresteerd en gevangengezet. Maar ik wist te ontsnappen en vluchtte naar Sudan. Daar werd het leven helaas niet beter. Ik werd opgepakt door smokkelaars, die me een half jaar gevangen hielden in hun kamp.” Ephraim laat de littekens op zijn lichaam zien terwijl hij met zachte stem uitlegt: “Deze mensen martelden mij en eisten dat ik contact opnam met mijn familie. Ik moest hen smeken om 33.000 dollar aan losgeld te betalen voor mijn vrijlating. Dat is echt een enorm bedrag. Mijn ouders hebben hun huis verkocht en familieleden uit het hele land hielpen om het geld bij elkaar te krijgen.” Maar ondertussen gingen de martelingen door. Regelmatig moest Efraïm naar huis bellen om zijn ouders onder druk te zetten.

“Toen uiteindelijk het losgeld betaald werd, lieten ze me nog niet vrij. Maar uiteindelijk wist ik te ontsnappen. Daar ontmoette ik een aardige plaatselijke sjeik, die zorgde dat ik werd toegelaten tot het Hifsats vluchtelingenkamp in Ethiopië. Daar woon ik nu alweer vier en een half jaar.

"Ik werd gemarteld en moest mijn familie smeken om losgeld te betalen"

In het Hifsats kamp is Ephraim gelukkig veilig. Maar zijn heftige verleden eist zijn tol. Hij heeft trauma’s opgelopen tijdens de gevangenschap en ervaart daardoor veel stress. “Ik maak me vooral zorgen om mijn familie. En ik schaam me, voor wat ze hebben moeten verduren omwille van mij.”

De fotografiecursus biedt jongeren zoals Ephraim een kans op een baan en wat inkomen. In de regio is ontwikkeling en er is een kleine markt voor fotografen. Na de training voorziet ZOA de cursisten met een studio in het kamp, waar vanuit ze hun eigen bedrijfje kunnen starten.

Door de ogen van een ZOA-medewerker
Teklebrahn Abrha werkt als business development officer in Hitsats. Hij vertelt over Ephraim: “Ephraim is een slachtoffer van de humanitaire crisis en heeft zoals vele Eritrese vluchtelingen de meest vreselijke dingen meegemaakt. Wij vinden het belangrijk om jongeren zoals Ephraim een kans te geven op werk en inkomen. Want alleen dan verbeter je écht hun levensomstandigheden. Jongeren zoals Ephraim motiveren mij elke dag weer om hier, waar het meestal boven de 40 graden is, te blijven werken.”

Zolang we vluchtelingen zoals Ephraim niet in de steek laten, laten we het kwaad in de wereld niet overwinnen. Met zaken als voedsel, onderdak en schoon water geven we mensen in crisisgebieden weer hoop en het gevoel dat ze er niet alleen voor staan. Help je mee om dat mogelijk te maken?

Doneer nu