Geen meisjesbesnijdenis voor Sarina en haar klasgenoten

De school van de Ugandese Sugagu Sarina wordt omheind door een groot hek. Niet om de leerlingen binnen te houden, of om vreemdelingen buiten te houden, maar het hek beschermt haar en haar klasgenoten tegen hun eigen ouders.

Je zult het maar van je vader horen: “Binnenkort wordt je besneden en verdienen we zeker 20 koeien aan je bruidsschat”. Het overkwam Sarina toen ze nog maar 12 jaar oud was. In de cultuur waar ze geboren is, zijn besneden meisjes veel waard. Sarina zag dit niet zitten en na overleg met haar moeder vlucht ze naar de meisjesschool van ZOA. Ze is niet de enige, het grootste deel van haar schoolgenoten is naar deze school gevlucht om te ontkomen aan de vrouwenbesnijdenis.

Sarina vertelt: Ik kom uit een gezin van meerdere kinderen. Maar mijn ouders hebben besloten dat maar één van de kinderen naar school mocht. Mijn vader was blij dat hij veel dochters kreeg, daarvoor kon hij een mooie bruidsschat ontvangen. Tot die tijd moesten we de dieren hoeden, werken op het land en water halen.

"Ik ben blij dat ik nu veel kan leren, zodat ik later ook goed aan anderen uit kan leggen dat er dingen in onze cultuur niet goed zijn"

Weggaan van school is te gevaarlijk, dus gelukkig kunnen we hier ook blijven slapen. Maar ik maak me nog wel zorgen om mijn zusjes, die lopen nu nog steeds gevaar! Ik ben blij dat ik nu naar school kan, en veel kan leren. Zo kan ik later aan iedereen uitleggen dat er in onze cultuur ook dingen zijn die niet goed zijn.

Als ik klaar ben met school, wil ik graag zuster worden. In onze streek gaan er weinig mensen naar school, en in de ziekenhuizen werken daarom mensen uit andere districten. Die spreken een andere taal en de zieke mensen kunnen ze vaak dus niet eens verstaan. Ik wil helpen om dat te veranderen en daarom wil ik zuster worden!

Ook in 2018 willen we blijven bouwen aan tekenen van hoop, zoals het onderwijs voor Sarina. Help je mee dit mogelijk te maken?
Doneer nu!