Help ons hier weg te komen!

In een van de leslokalen van een bescheiden gebouwtje in het Hitsats Vluchtelingenkamp is een complete fotostudio opgezet door ZOA. Een groepje jonge mannen is geconcentreerd bezig met belichting en compositie. Hun leraar is een professionele fotograaf van de nabijgelegen universiteit. Buiten is een andere groep aan het oefenen met landschapsfotografie in de brandende zon.

Efraïm (29 jaar oud) is een van de studenten van de fotografieopleiding. Het is de eerste cursus waar hij zich voor heeft ingeschreven sinds hij in het kamp woont. Hij is super enthousiast en kijkt uit naar de videolessen. “Met video kan ik nog beter mijn verhaal vertellen dan met foto’s. Ik wil dat mensen begrijpen hoe mijn leven in het kamp is. Laten zien welke dagelijkse problemen we hebben. Hopelijk zullen ze ons helpen om hier weg te komen.”

Efraïm was gearresteerd en gevangengezet door de Eritrese overheid omdat hij weigerde het leger in te gaan. Tijdens zijn gevangenschap mocht hij geen contact hebben met zijn familie. Hij ontsnapte uit de gevangenis en besloot om naar Israël te vluchten via Sudan.

IMG8665 portrait Ephraim

In Sudan werd hij opgepakt door smokkelaars van een bepaalde stam die berucht is om zijn wreedheid. De smokkelaars brachten hem naar hun kamp in de Sinaï waar ze hem een half jaar gevangenhielden. Efraïm toont de littekens op zijn lichaam terwijl hij met zachte stem uitlegt: “Deze mensen martelden mij en eisten dat ik contact opnam met mijn familie en hen zou smeken 33.000 dollar aan losgeld te betalen voor mijn vrijlating.” Een enorm bedrag wat zijn ouders nooit konden opbrengen. “Mijn ouders moesten hun huis verkopen en familieleden uit het heel het land hielpen om het geld bij elkaar te krijgen.” Ondertussen gingen de folteringen door. Zijn folteraars lieten hem regelmatig naar huis bellen om zijn ouders onder druk te zetten. De boodschap was duidelijk. Zonder losgeld zou hun zoon uiteindelijk vermoord worden.

De betaling van het losgeld zorgde echter niet voor Efraïm vrijlating. Maar hij was in staat te ontsnappen en had het geluk gevonden te worden door een plaatselijke sjeik. Deze man kende een Italiaans-Eritrese vrouwelijke arts die voor Efraïm met de Egyptische en Ethiopische autoriteiten onderhandelde. Hij werd toegelaten in het Hitsats vluchtelingenkamp in Ethiopië waar hij nu al weer vier en half jaar woont.

“Nog steeds heb ik veel last van stress vanwege mijn traumatische ervaringen in gevangenschap. Hier in het kamp zijn niet genoeg medicijnen. En ik maak me veel zorgen om mijn familie. Ik schaam me voor alles wat zij hebben moeten verduren omwille van mij.”

De fotografiecursus biedt Efraïm een kans op een baan en wat inkomen. In de regio is stedelijke ontwikkeling te zien en er is een kleine markt voor fotografen. Hopelijk vindt Efraïm een manier, met wat ondersteuning en hulp, om in de toekomst voor zichzelf een leven op te bouwen in Ethiopië.