Kracht en hoop om door te gaan na tijden van honger en dorst

In Dollo Ado, Ethiopië, zijn inwoners van vele dorpen wanhopig door gebrek aan water en voedsel. In één van die dorpjes, Dhibi, woont meneer Abdi Dhahow Ali met zijn gezin. Hij is 57 jaar en vader van 12 kinderen.

In juni gingen we in Dhibi langs om onze hulp aan te kondigen bij de inwoners. Bij het huis van meneer Abdi, troffen we alleen zijn vrouw. Ze was net terug van een lange dag droge struiken zoeken, die ze plukte en aan hun uitgehongerde koeien en kalfjes gaf, om hen in elk geval iets te kunnen geven. Haar kinderen hielden haar stevig vast terwijl ze de enige maaltijd van die dag klaarmaakte.

Toen we haar vertelden wie we waren, en dat ZOA kwam helpen, fluisterde ze ‘Alhamdulilah’ (Eer aan God!). Ze was zichtbaar uitgeput en het was te zien dat het enige waardoor dit gezin nog overleefde, de hoop op verandering was. Een paar dagen later begonnen we met ons programma om onder andere dit gezin van schoon drinkwater en voedsel voor hun veestapel te voorzien.

Een paar maanden later…

Na een aantal maanden gingen we terug naar Dhibi, om te kijken hoe het met hen ging.  Meteen kwam meneer Abdi op ons af: “Jullie zijn terug!”. Hij vertelde dat hij ons net had willen uitnodigen voor een speciale maaltijd bij hen thuis, “Om één van de koeien te eten die we dankzij jullie nog hebben!”. Ook zijn vrouw, die net terug was van het melken van de koeien, ontving ons hartelijk met een kop thee. Meneer Abdi wees enthousiast in de verte. “Zie je die witte koeien die daar in de schaduw staan? Zonder jullie hadden we die niet meer gehad.”

"Omdat we nu weten dat er mensen zijn die om anderen geven, hebben wij de kracht en hoop om door te gaan!"

“Toen jullie hier waren, was ik niet thuis” vertelde hij. “Ik maakte een lange reis om in een ander dorp geld te lenen, want ik wist dat ik voor mijn magere koeien geen geld zou krijgen. Dan zou ik failliet zijn gegaan, dus ik moest wel wat lenen om nieuwe koeien te kunnen kopen. Toen ik thuiskwam en over jullie hulp hoorde, heb ik van het geld geen nieuwe koeien gekocht, maar eten voor mijn uitgehongerde kinderen. Jullie hebben ons niet alleen voedsel en water gegeven, maar veel meer dan dat. Omdat we nu weten dat er mensen zijn die om anderen geven, hebben wij de kracht en hoop om door te gaan! Ons gezin, én onze veestapel hebben het overleefd omdat jullie, en God, met ons waren!”

Ook in 2018 blijven we bouwen aan tekenen van hoop, om nog veel meer gezinnen kracht voor de toekomst te geven. Help je mee dit mogelijk te maken?
Doneer nu!