Mensen werden meegesleurd maar ik kon niets doen

Nadat Sulawesi eind vorig jaar opgeschrikt werd door aardbevingen is een groot gebied een maand geleden getroffen door hevige modderstromen. Mensen die in augustus al veel hadden verloren en hun leven weer op probeerden te bouwen werden opnieuw getroffen door onvoorstelbaar leed. Zo ook Alimin en zijn gezin.

Ik was net onderweg naar het veld toen ik de aarde zag wegstromen. Hele dorpen, winkels, bomen, meubels en mensen kwamen voorbij gedreven en werden door de kracht van het water met een enorme snelheid meegenomen. Ze schreeuwden om hulp. Ik zag het gebeuren maar kon niets doen. Ik voelde me enorm machteloos. Toen ik besefte dat er een grote ramp gaande was, ben ik naar huis gerend om mijn vrouw en kind in veiligheid te brengen. We zijn zo ver mogelijk van het gebied vandaan gegaan en hebben een aantal maanden in tenten verbleven. Er waren enorm veel vermisten en doden.”

Ik heb 10 familieleden verloren. Een van de lichamen is vorige week nog gevonden doordat een hond aan kwam zetten met een stuk menselijk bot. De rest van mijn familie zal waarschijnlijk nooit meer gevonden worden, doordat deze door de aarde opgeslokt zijn.”

Toen ze de eerste keer weer bij de plek van hun huis terugkwamen was de schok groot. Er stond niets meer overeind. Mensen werden afhankelijk van hulp. En die kwam! De eerste hulp werd verleend in de vorm van voedsel en dekens. Na een week heeft ZOA- samen met partnerorganisatie MDS- geinventariseerd of er mensen waren die hulp nodig hadden bij de bouw van een nieuw onderkomen. Alimin gaf tijdens deze gesprekken te kennen dat hij het inderdaad niet alleen kon. Samen met 4 andere gezinnen begonnen ze zelf te bouwen, gesteund met materialen en technische begeleiding. Doordat de mensen zelf verantwoordelijk zijn voor de bouw van hun huis, wordt er gewerkt aan een onderlinge band en een gevoel van eigenaarschap.

We lopen over de resten van zijn oude huis als hij met trots zijn nieuwe huis laat zien, die nog geen 2 meter verder staat. Het leed en de wederopbouw liggen letterlijk vlakbij elkaar.

Het zal nog lang duren voordat ik vergeet wat ik gezien heb. Het zal nog lang duren voordat ik mezelf niet meer de schuld geef van het feit dat ik niets kon doen voor de mensen die verrast werden door het natuurgeweld. Maar een veilig huis en begeleiding in mijn herstel en het herstel voor mijn gezin, is onbetaalbaar”. 

IMG6402