Tasrudin: "We durfden een week niet terug naar ons huis"

Tasrudin en zijn vrouw leefden een rustig leven op Sulawesi, totdat een gigantische aardschok hun leven op zijn kop zette. Tasrudin vertelt over die noodlottige dag.

“Mijn vrouw en ik wonen met onze zoon en dochter op het Indonesische eiland Sulawesi. Daarbij moet je niet denken aan een eiland formaatje Texel, Sulawesi is vier keer zo groot als Nederland! Graag zou ik je willen meenemen in mijn leven.”

Tasrudin_met_gezin

“Eigenlijk nog maar een jaar geleden hadden mijn gezin en ik een heel goed leven. Ik werkte als wat jullie in Nederland een burgemeester zouden noemen, en vertegenwoordigde ons dorp in een regionale raad van dorpen. Een prachtbaan: veel relaties onderhouden en echt iets kunnen betekenen voor je dorpsgenoten. Mijn gezin en ik leefden in vrede. Het was gewoon goed.

Tot die dag dat alles anders werd. Ik was binnen met onze kinderen toen er opeens een gigantische schok door de aarde ging! Ik sprong op uit mijn stoel en rende naar buiten. Vanaf daar riep ik mijn kinderen toe dat ze ook naar buiten moesten komen. De seconden dat zij nog binnen waren leken wel eeuwigheden, ik was zo intens bang op dat moment. Gelukkig stond iedereen uiteindelijk buiten. Eigenlijk net voordat ons huis door de kracht van de aarde de lucht in werd geblazen. Toen de brokstukken neerkwamen, stortte het hele huis in elkaar.”

"De seconden dat mijn kinderen nog binnen waren leken eeuwig te duren. Ik was zo intens bang"

“We waren geschokt, het was één grote chaos. Iedereen rende de straat op om veiligheid te zoeken. Na die verschrikkelijke dag hebben we een week op straat geleefd. Pas toen we honger kregen zijn we terug naar huis gegaan en hebben we tussen de restanten van ons huis gezocht naar eten.”

"Ik voel me alsof ik tekortgeschoten ben als man en vader"

“De periode na de beving is een hele moeilijke periode voor me geweest. Na de ramp zijn we zelf tenten gaan bouwen. Afgelopen januari kregen we een tijdelijk huis toegewezen. Maar ook dat is geen doen. Bijna geen ramen en deuren, dus zinderend heet. Ik wil een nieuw huis bouwen voor ons gezin zodat we ons weer veilig voelen. Maar ik weet niet hoe. Ik voel me overmand door onmacht. Ik voel me alsof ik tekortgeschoten ben als man en vader.”

hulp_sulawesi

“Toen we de eerste week volledig aan de grond zaten was ZOA er om rijst, vis en zout en dekens uit te delen. Momenteel helpt ZOA ons met bouwmaterialen en een toeziend oog waaronder we als dorpsgenoten samen onze huizen kunnen herbouwen. Ik ben zo dankbaar voor die uitgestrekte hand!”

"Ik ben dankbaar dat mensen de tijd namen om naar mijn verhaal te luisteren. Het is fijn dat ik het niet alleen hoef te doen"

“Maar als ik eerlijk ben, ben ik eigenlijk nog dankbaarder dat er mensen waren die de tijd namen om naar ons te luisteren. Die er voor ons waren, toen ons hele bestaan was weggevaagd. Dat was zo bijzonder. Het is fijn om te weten dat je het niet alleen hoeft te doen, maar dat er mensen zijn die aan je denken.”

Bid je ook dertig dagen mee voor mensen als Tasrudin? Meld je dan aan via de gebedsactie ‘Uw Koninkrijk Kome’. Of lees meer over ZOA’s werk op Indonesische eilanden Sulawesi en Lombok.