Edwin Visser: “In Syrië is behoefte aan alles”

In Somalië zag hij kinderen voor zijn ogen sterven, in Darfur ervoer hij de levenslust van mensen in nood en in Egypte leerde hij het Midden-Oosten van binnenuit kennen. Nu is Edwin Visser landendirecteur van ZOA Syrië. “In dat land is aan zo’n beetje alles behoefte.”

Het avontuur zat er bij Edwin Visser altijd al in. Als kind wilde hij weliswaar boswachter worden, maar als jongvolwassene vertrok hij, vlak na zijn studie, naar het Midden-Oosten om als manager van een bedrijf televisieproducties te maken. Vanuit Cairo in Egypte reisde hij naar talloze plekken in de regio, waar hij zag wat armoede met mensen doet. Het raakte Edwin. “Ik kwam erachter dat mijn mediaboodschap over hoofden van mensen heenging, omdat ze bezig waren met overleven.”

En toen maakte je de overstap naar noodhulp…

“Ja klopt. Mijn eerste werkplek als humanitair werker (toen nog niet bij ZOA) was in Darfur in Sudan. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik aankwam op het lokale vliegveld, een zanderige landingsbaan, en imponerende gevechtshelikopters aan de zijkant zag staan. Ik trof hier in Darfur mensen die oprecht dankbaar waren voor de hulp die ze kregen. Maar tegelijkertijd was er ook frustratie, omdat de behoeften van deze mensen enorm groot waren en onze mogelijkheden beperkt. Maar ondanks de ellende maakte het indruk dat mensen in barre omstandigheden toch gastvrij kunnen zijn en samen plezier kunnen maken. Dat iemand in een afgelegen gebied woont, vol geweld, en dat hij daar ‘s avonds muziek kan maken en daar helemaal op in kan gaan.

De meeste indruk maakte echter mijn tijd in Somalië. Daar kampte men met enorme droogte en kinderen waren erg ondervoed. Het land zuchtte (en zucht) al decennialang onder terreur. Ik heb daar kinderen voor mijn ogen zien sterven aan de hongerdood. Dat raakte me diep.”

edwin visser
Edwin Visser

Hoe kwam je uiteindelijk in Syrië terecht?

“Ik woon inmiddels zo’n 15 jaar in het Midden-Oosten en ik houd ervan hier te zijn. De mensen zijn warm en gastvrij. Samen met mijn vrouw en twee jongens woon ik in Jordanië, maar sinds ik mei vorig jaar landendirecteur van Syrië werd, reis ik regelmatig de grens met dat land over. Op dit moment werken we vooral in en rond Aleppo, maar de komende tijd zullen we gaan uitbreiden naar andere delen van het land. In Damascus hopen we binnenkort een kantoor te openen, waar we met een gepassioneerd en goed team aan de slag kunnen.”

Welke hulp is in Syrië vooral nodig?

“Eigenlijk is zo ongeveer overal behoefte aan. Huizen zijn kapot en moeten worden gerepareerd of opnieuw opgebouwd. Schoon drinkwater is lang niet altijd voorhanden. Maar het is ook heel belangrijk dat het mensen weer gaat lukken om hun eigen inkomen te verwerven – bijvoorbeeld dat boeren in staat zijn om hun kleine boerenbedrijfjes weer op te starten.”

En nu is het dus winter daar. Is het leven voor de Syriërs dan nog zwaarder?

“De winters kunnen behoorlijk koud zijn ja. Temperaturen rond het vriespunt zijn normaal. Ik heb veel huizen gezien waar de wind door kieren of kapotte ramen waaide… Vanmorgen sprak ik met een van onze medewerkers. Zij kon vanmorgen de deur niet uit omdat er te veel sneeuw was gevallen.”

winter syrie
Winter in Syrië, 2019

Doen jullie daar ook wat aan?

“Jazeker. In Aleppo helpen we 1250 mensen met dekens, een kachel en items als matrassen, kussens en materiaal om hun huizen winddicht te maken. In Dara’a, een andere stad, delen we nog eens 5700 van die items uit.”

Wat wil je verder nog bereiken in Syrië?

“We zijn blij dat we toegang hebben gekregen tot Damascus. Dat is niet gemakkelijk en het aantal organisaties dat dat lukt, is beperkt. Ik hoop dat we de komende tijd onze programma’s in het land flink kunnen gaan uitbreiden. De gevolgen van de oorlog in Syrië zijn onvoorstelbaar en het zal jaren duren om het land er weer een beetje bovenop te krijgen. Eigenlijk is onze missie pas geslaagd als iedereen een menswaardig bestaan zonder armoede kan hebben. Dat klinkt behoorlijk ambitieus natuurlijk, maar zo is het wel.”

Wat is daarbij in Syrië de grootste uitdaging?

“Het is een grote uitdaging om de juiste keuzes te maken, met de beperkte middelen die we hebben, en te bepalen naar welke gebieden in het land we gaan en wie we daar hulp verlenen.”

 

Homs
De Syrische stad Homs vanuit de auto, 2019

Met jouw bijdrage zorgt ZOA voor een warm thuis. In landen zoals Syrië doen we dat bijvoorbeeld met winddichte zeilen, kachels en dekens. Help je mee?

Doneer nu