Wie gaat er naast de mensen staan die zorg niet kunnen betalen?

Nicole maakt de ramp in Beiroet van dichtbij mee

De 24-jarige Nicole maakte de explosie in Beiroet van dichtbij mee. Ze was op die bewuste dag op kantoor, gelegen op slechts 700 meter van de ontploffing. Lichamelijk zal Nicole herstellen, maar deze ramp heeft haar mentaal heel hard geraakt.

“Op 4 augustus om 18.07 stond de tijd stil in Beiroet. Gebroken ramen, verbrijzeld glas en gewonde mensen domineerden het straatbeeld van de Libanese hoofdstad. De explosie heeft mijn leven voorgoed veranderd. Ik heb verwondingen opgelopen aan mijn arm en nek. Lichamelijk zal ik weer helemaal herstellen. Maar psychisch is het een ander verhaal.

Het is nu bijna 10 dagen na de ramp. Ik kijk vooruit naar de tijd die komen gaat. Voor mij is dat nog onduidelijk, wat waarschijnlijk normaal is na zo’n heftige gebeurtenis. Ik vraag me af wat ik ga doen in de toekomst. Zal ik het land verlaten? Of zal ik blijven en accepteren dat Libanon geen veilige woonplaats is voor mij en mijn familie?

Voor een antwoord op deze vragen is het nu nog te vroeg. Ik moet eerst zorgen dat ik weer beter word. Ik moet psychisch herstellen van wat mij is overkomen. Mijn toekomst kan wachten.

Wat er gebeurd is, was niet alleen zwaar voor mij. Voor de hele Libanese bevolking is dit niet makkelijk. Ik denk dan ook aan de kwetsbare mensen. Wie gaat er naast de mensen staan die de langdurige zorg voor hun verwondingen niet kunnen betalen? Wie helpt de daklozen met onderdak? Ik heb er weinig vertrouwen in dat de overheid dit goed zal aanpakken.

Deze ramp heeft mijn leven drastisch veranderd. Waardevol zijn de kleine dingen in het leven geworden: het glas met heerlijke limonade, de geur van boeken, de prachtige zonsondergang. Het leven bestaat nu vooral uit de kleine dingen die mij gelukkig maken.”

Nicole