Gewonde Ruwa (12) uit Mosul: “Ik heb nu weer hoop!”

Ze was depressief, vertrouwde niemand en had alle hoop verloren: Ruwa, een Iraaks meisje van twaalf. Ze raakte zwaar gewond tijdens de bevrijding van haar stad Mosul (Irak) in 2017. Door een raketaanval verloor ze een hand en kan niet meer lopen. “Maar ik heb weer hoop gekregen!”

Ruwa dacht dat ze nooit meer uit haar rolstoel zou komen. Toch, te midden van al het leed dat zij met haar familie meemaakte, vond ze hoop. Er waren mensen die om haar gaven, in een safe place van ZOA, in het stadsdeel Rifai. Het is een veilige ruimte waar gespecialiseerde medewerkers aan ouders en kinderen tijd, aandacht en hulp geven bij herstel. Vrouwen krijgen psychosociale hulp, kinderen leren weer spelen en halen gemiste lessen in.

Ruwa 3 facebook foto

Raketaanval
De medewerkers van de safe place gaven Ruwa weer een veilig gevoel – dat had ze al lange tijd niet meer ervaren. Voor de komst van IS in 2014 zat Ruwa in de onderbouw van de basisschool, dromend van een mooie toekomst. Ze verloor die hoop toen zij en haar broers van school moesten. IS was de stad binnengevallen. De situatie in Mosul werd met de dag erger, totdat het Iraakse leger een bevrijdingsoperatie begon. Ruwa en haar familie hielden zich schuil en baden voor vrijheid. Plotseling werd hun huis door een raketaanval geraakt. Daardoor verloor het jonge meisje een hand, en kan ze niet meer lopen.

verwoesting irak

Herstel
De oorlog was voorbij, maar van Ruwa’s leven was weinig over. Haar moeder probeerde haar in te schrijven op de school waar ze voorheen naartoe ging. Ze werd geweigerd, vertelde ze, vanwege haar handicap. De medewerkers van de safe space namen wel de tijd. Ze stelden een herstelplan op voor Ruwa en werkten geduldig en volhardend om haar weer te zien lachen. “En die lach kwam”, herinnert een van de medewerkers zich.

Ruwa kan eindelijk weer lachen!”

Hoop
Ruwa studeert nu en neemt deel aan inhaallessen om haar schoolkennis bij te spijkeren. De rolstoel is ze nog niet kwijt, maar ze heeft de hoop om ooit weer te kunnen lopen wel teruggevonden. Als blijk van haar waardering schreef Ruwa een gedicht en maakte een tekening die de muur van de veilige ruimte siert. ‘Voor de enige plek waar ik mensen vond, die naast me stonden en hoop teruggaven aan mijn kleine hart’, schreef ze. Een medewerker zegt daarop liefdevol: “Haar hart was juist heel groot!”

Heb jij gedoneerd voor deze actie? Dan kunnen we mede dankzij jou duizenden kinderen wereldwijd weer een plek geven om kind te zijn. We helpen bijvoorbeeld met een veilige slaapplaats, onderwijs, voedzame maaltijden en professionele hulp om trauma’s te verwerken.